Að verða fyrir áfalli

Sýna ber þeim skilning sem nú horfa á allt sem þeir hafa lifað fyrir, hafa helgað allt sitt starf, verða að engu. Og með ótrúlegum afleiðingum.
Beinagrind samfélagsins hrundi. Það tók nokkra menn nokkur ár að móta samfélagið eftir sínu höfði, að sínum vilja og eftir þeim kenningum sem þeir treystu á. Höfðu kynnt sér vel og voru sannfærðir um ágæti þannig samfélags. Það hlýtur að vera sérlega sárt að horfa á hugsjónir sínar og trú reynast hið versta óráð.
Sömu menn, oftast nær, réðu miklu um hvernig flokkarnir starfa. Hver staða hvers eins er. Hvernig ber að virða og elta formann, hvenær skal tala og hvenær skal þegja. Flokkarnir höfðu nokkuð skýra verkáætlun og gátu vissulega lagt á ráðin, skipað sína menn á fínustu staði og það allt saman.
Nú horfa þessir sömu menn, og sáu hugsjónir sínar verða að þjóðarböli, á flokkanna kveljast undan vilja almennings. Fólkið er að hafna flokkunum alveg eins og raunveruleikinn hafnaði ákvörðunum þessara manna og ásetningi.
Vegna þessara miklu áfalla ber að sýna þessum mönnum skilning og gera of mikið með orð þeirra og athafnir, sem blessunarlega hafa lítið eða ekkert vægi.