Siv Friðleifsdóttir lýsti vilja til að Framsókn bætist við ríkisstjórnina. Með skilyrðum. Þetta kom fram á Sprengisandi á Bylgjunni í morgun. Hún sagðist reiðubúin til hjálpa ríkisstjórninni við að koma áfram breytingum á stjórnarráðinu, þrátt fyrir andstöðu innan vinstri grænna.
Ljóst er að ríkisstjórnarflokkarnir munu skoða þann möguleika á að fá Framsókn með í formlegt samstarf. Til þessa hefur ríkisstjórnin nánast þurft að díla um öll helstu mál meðal eigin þingmanna.
Það mun eitthvað gerast, á allra næstu dögum.
-
Síður
-
Flokkar
-
Sarpur
Blogroll
-
RSS Feeds
-
Meta
Ummæli
Kom það fram að Siv Friðleifsdóttir hefði umboð til þess að gefa slíka yfirlýsingu?
Framsóknarflokkurinn varði á sínum tíma núverandi stjórnarflokka gegn vantrausti og gerði það með ákveðnum skilyrðum. Þau skilyrði voru þverbrotin og Framsóknarflokkurinn hafði ekkert upp úr krafsinu nema vonbrigði og sat eftir með þá tilfinningu að vera hafðir að ginningarfíflum.
Í því ljósi er yfirlýsing Sivjar undarleg og lýsir engu nema fádæma barnaskap. Það liggur fyrir að Samfylkingin fagnar yfirlýsingunni en Vinstri grænir munu tæplega ljá máls á þessu af þeirri einföldu ástæðu að með aðkomu Framsóknar er hugmyndin að þvinga fram mál í þinginu sem þeir eru andvígir. Þannig virðist Samfylkingin með Össur fremstan í flokki ætla að nota veikgeðja framsóknarmenn sem svipu á órólegu deildina í VG. Varla felst Steingrímur J Sigfússon á þess háttar plott gegn eigin flokksmönnum.
Og hvað skyldi svo vaka fyrir framsóknarmönnum ef marka má yfirlýsingu Sivjar? Er það takmarkalaust óþol að komast í ríkisstjórn og fá að verma einn til tvo ráðherrastóla? Eða er það hugmyndin að koma veikburða stjórnarsamstarfi endanlega fyrir kattarnef? Ef svo er lifir gamla pólitíska plottið enn góðu lífi.
Að þessum vangaveltum slepptum er það vænlegast fyrir litla flokkinn minn að skoða stöðu sína, líta á síðustu kosningaúrslit, leiðindi og átök innan flokksins og eyða púðrinu í að taka til í flokksstarfinu, velta fyrir sér stefnumörkun til framtíðar og byggja upp.
Ríkisstjórnin er hvort eð er í andaslitrunum og bjarghringur frá Framsókn flýtir aðeins fyrir dauðastríðinu; og tekur Framsóknarflokkinn með sér í fallinu og þar með eru dagar hans taldir.
Það þarf greinilega að efla varnir okkur andevrópusambandssinna.
Hún er orðin viðþolslaus.
Er einhver framsóknarmaður enn til ?
Er þetta bara til að sýna þennan eina sem enn þorir ?
Er ekki nóg að hafa tvo flokka í ríkisstjórn sem geta ekki verið sammála um einföldustu hluti? Þarf að hafa þrjá flokka sem eru ekki sammála um neitt?
Hver er t.d. stefna samfylkingar í landbúnarðarmálum vs. stefnu framsóknar í þeim málum? Hvað með stefnuskrár flokkanna? Skipta þær engu máli þegar hægt er að henda út tveimur ráðherrum sem eru í ríkisstjórninni ópólitískir, og smella inn framsókn í staðin? Ætli það væri líklegt til vinsælda?
Hvað myndi gerast þegar fækka ætti ráðuneytum um amk tvö, ef svo ætti að hleypa inn þriðja flokknum í 1-2 ráðuneyti? Hverjir ættu þá að fara? Ok. vonandi sem flestir í þessari aumu ríkisstjórn, en ég er ekki viss um að þeir væru til í að fara.
Sérðu Össur fyrir þér hætta í pólitík og gerast sendiherra?
Hvað með Jóhönnu? Hvernig ætti að upgreida forsætisráðuneytið? Með Sif?
Sammála þér að það gerist eitthvað, en eitt sem gerist alveg örugglega ekki, er að framsókn fari inn í þessa ríkisstjórn. Flokkurinn galt afhroð í borgarstjórnarkosningum. Hann fór illa út úr síðustu þingkosningum. Hann væri að negla síðasta naglann í kistuna með því að fara í þessa stjórn.
Slík staða, Framsókn inn í vonlausa ríkisstjórn, yrði óskastaða Sjálfstæðisflokksins.
Gæti ekki klikkað fyrir þá.